।।। सम्झौता ।।।
चौथो दिन अस्पतालमा मेरो।रात क्रमश छिप्पिदों छ। अधेरिंले ग्वाम्ल्याम्ङ्ग प्रकृतिमाथि आफ्नो बर्को ओढाईसकिन। सायद त्यस्तै कालो बर्को भाग्यले मलाई पनि ओढाउँदैछिन्। कोरिडोरमा म एक्लै महशुस गर्दैछु यद्दपी बिरामीका आफन्तहरु यताउता गरिरहेकाछन् । त्यो भिडमा आफुलाई नितान्त एक्लो पाईरहेकोछु।थाहा छैन किन हो मनभित्र बेचैनीले बास गरिरहेको छ। कतिखेर यिनले छोड्लिन भनेर बडो ब्यग्रताका साथ म प्रतिक्षारत छु।
उफ्! नाक थुन्छु । कतैबाट ह्वास्स नमिठो दुर्गन्ध मेरो नाकैमा ठोक्किन आईपुग्यो । अस्पताल र मेरो हालत एउटै व्यवस्थापनको अभावमा लथालिङ हालमा बेवारिसे जस्तो हामी जस्तो अर्थिक रुपमा कमजोरहरुको लागि बनेको होला अस्पताल भन्ने लाग्दैथियो त्याहांको दयनिय स्थिति देख्दा।धनीबर्ग त प्राईभेट नर्सिङ होममा गैइहाल्छन्।
हाँस्न मन लाग्यो। अस्पताल र आफ्नो हालत उस्तै उस्तै देखेर।विचरा! अस्पताल।
"माया जी भित्र जान सक्नुहुन्छ।" नारी आवाजले झस्कन्छु । आजभोली म सानो सियो खसेको आवाजले पनि त्रसित हुनथालेकोछु।
